Laqqıldamaq – Bu feil, dar bir açıqdan axan mayenin, xüsusilə suyun və ya qaynayan mayenin çıxardığı xarakterik səsi təsvir edir. Səsin təbiəti qaynama prosesində yaranan buxar baloncuqlarının hərəkəti, sıxılmış mayenin dar açıqdan sürətli keçməsi və ya hətta mayenin hərəkəti zamanı əmələ gələn kiçik hava qabarcıqlarının partlaması ilə izah oluna bilər. Bu səs, ümumiyyətlə, yumşaq, ritmik, bəzən isə daha kəskin və titrəyən ola bilər.
Laqqıldamaq sözü, səsin təbiətinə görə, suyun dar bir borudan axması, çaydanın burnundan suyun damlaması, qaynar suyun çaydanın ağzından çıxması, ya da şüşədən mayenin axıdılması kimi halları təsvir etmək üçün işlədilə bilər. Sözün məcazi mənada istifadəsi də mümkündür. Məsələn, "Sözlər onun ağzından laqqıldayırdı" deyərkən, danışanın səlis, ardıcıl və axıcı nitqini vurğulamaq olar. Bu halda "laqqıldamaq" sözü, sözlərin axıcılığını və fasiləsizliyini ifadə etmək üçün metaforik olaraq işlədilir.
Laqqıldayan səsin oxşarlığına görə, bəzən "cıldırdamaq" və ya "pıçıltı ilə axmaq" kimi ifadələrlə də əvəz oluna bilər, lakin bunlar tam sinonim deyildir. "Cıldırdamaq" daha çox səsin kəskinliyinə, "pıçıltı ilə axmaq" isə səsin zəifliyinə və yumşaqlığına işarə edir. Laqqıldamaq isə bu iki xüsusiyyət arasında orta bir səs xarakteristikasını ifadə edir.
Beləliklə, "laqqıldamaq" sözünün mənası yalnız fiziki bir hadisəni deyil, həm də bu hadisəyə bağlı səsin xüsusiyyətlərini əhatə edir və məcazi mənalarda da istifadə oluna bilər. Onun təsviri qabiliyyəti onun dilin ifadə imkanlarını zənginləşdirən əhəmiyyətli bir əlamətidir.