Laqqalaq sözü Azərbaycan dilində təkrarlanan, ritmik bir səs təəssüratı yaradan bir söz olaraq istifadə olunur. Əsas mənası, dar bir açıqdan tökülən mayenin, məsələn, qaynar suyun və ya qatıqın, çıxardığı xarakterik səsə aiddir. Bu səs adətən sürətli, qırğın və ritmik olur. Suyun damla damla deyil, axın halında tökülməsindən yaranan bu səs, qulağa xırıldayan və ya qaynayan bir təəssürat verir.
Ancaq laqqalaq sözü daha geniş bir mənaya da malikdir. Heyvanların, xüsusilə də itlərin və ya pişiklərin, dil ilə bir şeyi yalayarkən yaratdıqları səs də "laqqalaq" olaraq təsvir edilə bilər. Bu halda səs daha yumşaq və azca daha uzun olur, amma yenə də təkrarlanan bir ritm ehtiva edir. Beləliklə, laqqalaq səsinin təbiəti mayenin və ya dilin təmasda olduğu səthin xüsusiyyətlərindən asılı olaraq dəyişir.
Maraqlıdır ki, laqqalaq sözü bəzən metaforik mənada da istifadə olunur. Məsələn, sürətlə və səs-küy ilə hərəkət edən bir şeyin yaratdığı səs-küy üçün də istifadə oluna bilər. Bu, sözün səs təəssüratını önə çıxaran təbiətini göstərir. Belə hallarda laqqalaq sözü bir növ onomatopeya kimi işlənir, yəni səsin özü təsvir olunur.
Ümumiyyətlə, laqqalaq sözü özünün sadəliyinə baxmayaraq, zəngin bir səs-təsvir imkanlarına malikdir və Azərbaycan dilinin ifadəliliyinə öz töhfəsini verir. Onun istifadəsi mətnə canlılıq və dinamiklik qatır.