Labüddən zərfi, əsasən də yazılı nitqdə geniş istifadə olunan, "hökmən", "məcburən", "mütləq", "qaçılmaz olaraq" mənalarını ifadə edən bir sözdür. Sözün kökü ərəb dilindən gəlir və əslində "ləbəddən" (لابدّن) formasındadır. "Ləbəd" (لابدّ) "qəti", "mütləq", "hökmən" mənalarını verir və "dən" ədatı ilə birlikdə zərf halını alaraq məcburiyyəti, qaçılmazlığı vurğulayır.
"Labüddən" sadəcə bir hadisənin baş verməsinin zərurətini ifadə etməklə yanaşı, həm də bu hadisənin qarşısını almağın mümkün olmamasını bildirir. Məsələn, "Labüddən gedəcəyəm" cümləsindəki "labüddən" sözü, danışanın gedmək istəməməsinə baxmayaraq, məcbur qalaraq getməsini ifadə edir. Yəni, bir növ məcburiyyətin və ya qaçılmazlığın vurğulanması sözün əsas funksiyasıdır.
Ədəbiyyatda, xüsusilə də klassik ədəbiyyat nümunələrində "labüddən" sözünün istifadəsi tez-tez rast gəlinir. Bu, sözün ifadə etdiyi ciddilik və qaçılmazlıq hissini əsərlərə daha da əlavə edir. Misal olaraq, verilən sitatda olduğu kimi, qırğın kimi ağır nəticələrə gətirib çıxaran bir hadisənin qarşısının alınmasının mümkün olmamasını göstərmək üçün istifadə olunur.
Müasir Azərbaycan dilində də "labüddən" sözü öz aktuallığını qoruyub saxlayır və müxtəlif kontekstlərdə, məcburiyyət, zərurət və qaçılmazlıq ifadə etmək üçün istifadə oluna bilər. Ancaq daha formal və yazılı nitqdə üstünlük təşkil edir.