L hərfi Azərbaycan əlifbasının on səkkizinci hərfidir. Bu, latın əlifbasından götürülmüş və öz səs dəyərini qoruyub saxlamış bir hərfdir. Səs etibarilə, dilin arxa hissəsinin damağa toxunması ilə əmələ gələn, sözün əvvəlində, ortasında və sonunda istifadə olunan bir saitsiz səsdir.
Fonetik baxımdan, [l] kimi transkripsiya edilir və "lalə", "ləpə", "qələm" kimi sözlərdə olduğu kimi, dil tərəfindən alveol (dişlərin arxasındakı sərt damaq) ərazisinə toxunaraq əmələ gəlir. Bəzi dialektlərdə, xüsusilə də şimal dialektlərində səsin tələffüzü [ɫ] şəklində, yəni velarizasiya olunmuş formada da eşidilə bilər. Bu, səsin əmələ gəlməsində dilin arxanın daha çox iştirak etməsi ilə xarakterizə olunur.
Qrafik cəhətdən, L hərfi həm böyük, həm də kiçik hərflərlə yazılır və dünyanın bir çox latın əlifbasından istifadə edən dillərində də eyni formada təsvir edilir. Onun yazımının sadəliyi və oxunma rahatlığı əlifbanın strukturunda əhəmiyyətli rol oynayır.
Maraqlı bir məlumat olaraq, L hərfi bir çox dillərdə yüksək tezliklə istifadə olunan hərflərdəndir. Bu da onun bir çox sözün tərkib hissəsi kimi istifadə olunmasının göstəricisidir. L hərfinin müxtəlif dillərdəki fonetik və morfoloji funksiyalarını araşdırmaq dil elminin əhəmiyyətli bir sahəsini təşkil edir.