Qürab (ərəb mənşəli söz) - klassik Azərbaycan ədəbiyyatında, xüsusilə də şeirlərdə, qaraqarğanın qara rənginə bənzədilən, qara və parlaq saç anlamına gəlir. Qara rəngin simvolizmini nəzərə alaraq, qürab sadəcə bir rəng təsviri deyil, həm də dərin mənalar ehtiva edir. Məsələn, qaranlıq gözəllik, sirr və ya güc kimi anlamlar da qürab sözü ilə ifadə oluna bilər.
Qürab, yalnız qaranlıq saç üçün deyil, ümumilikdə qara və ya qaranlıq rəngli şeylər üçün də metaforik olaraq işlənə bilər. Bu mənada, qaranlıq bir gecəni, qara bir paltarı və ya hətta qara buludları təsvir etmək üçün də istifadə oluna bilər. Lakin ədəbiyyatda daha çox gözəlliyin bir atributu olaraq, qara və parlaq saçların təsvirinə xidmət edir.
Sözün kökünə qayıdırsaq, ərəb dilindəki əsas mənası ilə birbaşa əlaqəli olsa da, Azərbaycan ədəbi dilindəki istifadəsi əsasən poetik təsvirlərdə özünü göstərir. Bu istifadə, sözün mənasını daha da zənginləşdirir və təkcə bir rəng deyil, bir duyğu, bir atmosfer və ya bir obraz yaradır. Qürab sözü ilə təsvir edilən saçlar, sadəcə qara deyil, həm də parlaq, cəlbedici, hətta bir az qorxulu və sirli ola bilər.
Misal olaraq verilən "Xalın üzündə buğda, başında saçın qürab" beytində, buğdanın açıq rəngi ilə qürabın qara rəngi arasındakı kontrast, şeirin bədii təsirini artırır və qadının gözəlliyini daha da vurğulayır. Bu, sadəcə bir rəng təsviri deyil, eyni zamanda ziddliklərin ahəngdar birliyinin poetik ifadəsidir.