Quşqunlatma, "quşqunlatmaq" fellindən törəmiş bir isimdir. Lüğətlərdə sadəcə olaraq feilin isim halına gəlməsi kimi qeyd olunsa da, mənası daha dərin və zəngindir. Quşqunlatma, əsasən, bir şeyi qaranlıq, qorxulu, qəribə və ya sirli hala gətirmə prosesini və ya nəticəsini ifadə edir. Bu, yalnız görünüşün dəyişməsi deyil, həm də ətraf mühitin, atmosferin, duyğuların dəyişməsini əhatə edir.
Təsəvvür edin ki, günəşli bir bağçada qəfil bir qaranlıq çökür, quşların səsləri kəsilir, bir səssizlik hakim olur. Hava soyuqlaşır, ətrafda qəribə bir sakitlik hiss olunur. İşte bu, quşqunlatmanın yarada biləcəyi atmosferdir. Bir növ təşviş, qorxu və narahatlıq hissi yaradır. Bu, fiziki dəyişikliklərlə yanaşı psixoloji təsiri də özündə birləşdirir.
Quşqunlatma sözünün mənasını daha yaxşı anlamaq üçün onu bədii ədəbiyyatda necə işlədildiyinə baxmaq faydalıdır. Məsələn, qaranlıq bir meşəni, qədim, dağılmış bir qalanı və ya gecənin qaranlığını təsvir edərkən bu söz çox uyğun gələr. Həmçinin, bir hadisənin əvvəl-axır gərginliyini, təşvişli anlarını və ya qeyri-adi bir atmosferi təsvir etmək üçün də istifadə edilə bilər. Beləliklə, quşqunlatma yalnız bir söz deyil, bir atmosfer, bir his, bir duyğudur.
Qısacası, quşqunlatma, sadəcə bir söz deyil, ətraf mühitin və duyğuların qaranlıq, qorxulu, sirli və qəribə bir hala çevrilmə prosesini və ya nəticəsini ifadə edən zəngin bir termindir. Onun istifadəsi əsərlərə dərinlik və atmosfer qatır.