Quşqunlanma, "quşqunlanmaq" felindən törəmiş isimdir və əsasən iki əsas mənada işlədilir. Birincisi və daha geniş yayılmış mənası, qaranlıq, qorxulu və ümidsiz bir vəziyyətə düşmək, ruh düşkünlüyünə qapılmaq, kədər və məyusluq içində olmaq deməkdir. Bu mənada quşqunlanma, insanın daxili dünyasında baş verən bir proses olub, ümumiyyətlə, ağır bir hadisədən, itkidən, uğursuzluqdan sonra baş verən psixoloji bir vəziyyəti təsvir edir. Quşqunlanma, depresiyaya bənzər, lakin daha az klinik əhəmiyyət kəsb edən bir vəziyyət olaraq da qəbul edilə bilər.
İkinci mənası isə daha az işlənsə də, qaranlıq və səssiz bir mühitin, ya da bir məkanın təsviri üçün də istifadə oluna bilər. Bu mənada quşqunlanma, ətraf mühitin vəziyyətini ifadə edir, məsələn, "gecənin quşqunlanması" kimi ifadələr bu mənaya misal ola bilər. Bu mənada quşqunlanma, qaranlığın və sakitliyin bir obrazı kimi təqdim olunur, qorxu və ümidsizliyi deyil, daha çox melankolik və əsrarəngiz bir atmosferi ifadə edir.
Maraqlı bir məqam kimi qeyd edək ki, "quşqunlanma" sözü, Azərbaycan ədəbi dilində obrazlı ifadələrdə daha çox işlənir və əsərlərə xüsusi bir emosional rəng qatır. Yazıçılar bu sözü personajların daxili dünyasını, psixoloji vəziyyətlərini təsvir etmək üçün ustalıqla istifadə edirlər. Beləliklə, "quşqunlanma" sadəcə bir lüğət sözü deyil, ədəbiyyatımızda xüsusi yer tutan, mənalı və ifadəli bir termindir.