Qusdurucu sifəti, əsasən tibb sahəsində işlənir və qusmanı doğuran, təhrik edən məna daşıyır. Yəni, qusdurucu bir maddə, dərman və ya hər hansı bir vasitə orqanizmi qusmağa məcbur edir.
Bu təsir mexanizmi müxtəlif yollarla baş verə bilər. Bəzi qusdurucu maddələr mədə-bağırsaq sistemini bilavasitə qıcıqlandırarak qusma refleksini aktivləşdirir. Digərləri isə mərkəzi sinir sisteminə təsir edərək, qusma mərkəzini stimullaşdırır. Qusmanın təbii bir müdafiə mexanizmi olduğunu nəzərə alsaq, qusdurucu maddələr bəzən zəhərlənmə və ya digər təhlükəli vəziyyətlərdə zərərli maddələrin orqanizmdən çıxarılmasına kömək etmək üçün istifadə olunur.
Tarix boyu qusdurucu maddələr müxtəlif mədəniyyətlərdə müalicə məqsədləri üçün tətbiq edilib. Ancaq bu gün, daha təkmil müalicə üsullarının mövcudluğu ilə əlaqədar, qusdurucu dərmanların istifadəsi daha məhduddur və adətən yalnız həkim təyinatı ilə tətbiq olunur. Çünki özbaşına qusdurucu maddələrin qəbulu ciddi yan təsirlərə səbəb ola bilər.
Qusdurucu dərmanların tətbiq olunduğu bəzi hallar arasında mədənin təmizlənməsi (məsələn, zəhərlənmə hallarında), bəzi xəstəliklərin diaqnostikasında və ya əməliyyatdan əvvəl hazırlıq mərhələsində olmaqdadır. Lakin, bu cür dərmanların istifadəsi həmişə riskləri də özündə ehtiva edir və mütləq həkim nəzarəti altında aparılmalıdır.
Ümumiyyətlə, "qusdurucular" termini həm kimyəvi maddələrə, həm də bu maddələrin tərkibində olduğu dərman preparatlarına aid oluna bilər. Bu mənada, sözün mənasını dərk etmək üçün kontekstə diqqət yetirmək vacibdir.