Qurultu sözü Azərbaycan dilində bir neçə mənada işlənir və bu mənaların hamısı səslə əlaqədardır. Ən çox yayılmış mənası, bağırsaqların və ya qarının içindən gələn xarakterik bir səsdir. Bu səs adətən bağırsaqların fəaliyyətinin nəticəsidir və müxtəlif səbəblərdən, məsələn, aclıq, qaz, həzm pozğunluğu və ya bağırsaq infeksiyası zamanı meydana çıxa bilər. Bu mənada qurultu, həkim müayinəsi zamanı da diaqnoz qoymaq üçün əhəmiyyətli bir əlamət ola bilər.
Qurultunun ikinci, daha poetik və təbiətlə bağlı mənası isə qurbağaların səsidir. Yaz günlərində, xüsusilə su hövzələrinin, çayların və göllərin ətrafında eşidilən bu səs, təbiətin canlılığının və harmoniyasının simvoludur. Qurbağaların qurultusu, adətən axşam saatlarında və gecələr daha güclü eşidilir və təbiətin səs simfoniyasının ayrılmaz bir hissəsidir. Bu musiqili gurultu, bir çox ədəbi əsərlərdə təsvir olunmuş, romantik və hətta mistik bir atmosfer yaradır.
Nəhrin sahillərindəki qurbağaların qurultusu haqqında danışarkən, bu səsin yekrəngliyi, monotonluğu da diqqətəlayiqdir. Qurbağaların birlikdə çıxardığı səs, bəzən sakit və sakitləşdirici, bəzən isə çox güclü və hətta narahatedici ola bilər. Bu səsin yekrəngliyi, bütün qurbağaların eyni vaxtda eyni tezlikdə səs çıxarması ilə əlaqədardır və bu da təbii bir ritm və harmoniya yaradır.