Qurşaq sözü Azərbaycan dilində əsasən bədənin bel nahiyəsini sıxmaq və ya bəzəmək üçün istifadə olunan uzun və dar parça üçün işlənir. Bu, sadəcə bir belbağı deyil, tarixən və mədəniyyətcə də əhəmiyyətli bir əşyadır.
Qurşaqların materialları müxtəlif ola bilər: parça, dəri, metal və s. Tarixən, istifadə olunan material insanın sosial statusunu, mənsubiyyətini və ya zənginliyini göstərirdi. Məsələn, ipək qurşaqlar varlılar üçün, kətan qurşaqlar isə adi insanlar üçün istifadə olunardı. Həmçinin qurşağın üzərindəki naxışlar, bəzək əşyaları da onun sahibi haqqında məlumat verərdi.
Qurşağın funksiyaları yalnız bədəni sıxmaqla məhdudlaşmır. O, həmçinin silahların, alətlərin və ya digər əşyaların belə bağlanması üçün istifadə oluna bilər. Nomad xalqlar arasında qurşaqlar yük daşımaq üçün, həm də paltarın və ya geyim əşyalarının yerində qalmasını təmin etmək üçün əhəmiyyətli rol oynayırdı. Beləliklə, qurşaq sadəcə bir geyim əşyası deyil, həm də praktiki bir əşya idi.
Müasir dövrdə qurşaqlar əsasən moda aksessuarı kimi istifadə olunur, lakin onlar hələ də bəzi mədəniyyətlərdə ənənəvi geyimlərin ayrılmaz hissəsini təşkil edir. Qadınlar üçün qurşaqlar tez-tez bəzək əşyaları ilə bəzədilir və geyimlərini tamamlayır. Kişilər üçün isə qurşaqlar daha çox praktiki məqsədlər üçün, məsələn, silah daşımaq üçün istifadə olunur.
Ümumiyyətlə, qurşaq sadə bir belbağı olmaqdan kənara çıxaraq, tarix, mədəniyyət və praktiklik baxımından zəngin bir əşyadır. Onun istifadəsi və əhəmiyyəti əsrlər boyu dəyişmiş olsa da, qurşaq həmişə insan həyatında mühüm rol oynamışdır.