Quran: (f. sif.) Bu söz, əsasən "qurmaq", "quruculuq" felindən törəmiş sifətdir və "qurmaqla, quruculuqla məşğul olan", "yaradıcı", "qurucu" mənalarını əhatə edir. Ancaq sadəcə fiziki bir şeylərin qurulmasını deyil, daha geniş mənada, sistemlərin, quruluşların, hətta ictimai-siyasi mühitin və ya ideyalar aləminin qurucusu və ya formalaşdıranı ifadə edir.
Sözün mənasını daha da dərinləşdirərsək, "quran" sözü yalnız maddi şeylərin yaradılmasını deyil, həm də mənəvi, intellektual və ya bədii əsərlərin yaradılmasını da əhatə edir. Bir yazıçı, heykəltəraş, memar, elm adamı və ya hətta bir müəllim öz işləri ilə yeni ideyalar, yeni sistemlər, yeni anlayışlar yaradır və beləliklə "quran" kimi çıxış edir. Bu mənada, söz özündə yenilik, inkişaf, tərəqqi və yaradıcılıq ideyalarını bir arada əks etdirir.
Mətndə verilən misal – “Hər bir namuslu yazıçı öz əsərləri ilə quran və yaradan həmvətənlərini ruhlandırmalıdır” – bu mənanı gözəl şəkildə nümayiş etdirir. Yazıçı öz əsəri ilə yeni fikirlər, yeni dünyagörüşü qurur, həmvətənlərinin düşüncələrini formalaşdırır və onları yeni nailiyyətlərə ruhlandırır. Beləliklə, yazıçı da "quran" kimi fəaliyyət göstərir.
Qısacası, "quran" sadəcə bir bina tikən fəhləni yox, həm də bir cəmiyyətin, bir mədəniyyətin, bir fikrin qurucusu olan hər kəsi ifadə edən çoxşaxəli və zəngin mənalı bir sözdür.