Quramaçı sözü, Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında əl işləri ilə məşğul olan, xüsusilə də kəsik parçalardan yeni bir bütöv yaradan bacarıqlı insanı ifadə edir. Sadəcə "kəsik parçalardan qurama hazırlayan, düzəldən usta" tərifi, bu peşənin incəliklərini və dərinliyini tam əks etdirmir.
Quramaçı, əslində, bir sənətkar, bir yaradıcıdır. O, əlindəki müxtəlif formalı, ölçülü və rəngli parçaları, sanki bir mozaika kimi bir araya gətirərək, tamamilə yeni və bənzərsiz bir şey meydana gətirir. Bu, sadəcə birləşdirmə deyil, həm də yaradıcı düşüncə, dəqiqlik, səbr və estetik zövq tələb edən bir prosesdir. Quramaçı, parçaların forma, rəng və toxumasını nəzərə alaraq, onları həndəsi və ya abstrakt nümunələr yaradaraq, bəzən də müəyyən bir mənzərə və ya fiquru təsvir edərək bir-birinə uyğunlaşdırır.
Tarix boyu quramaçılıq sənəti müxtəlif mədəniyyətlərdə inkişaf edib və özünəməxsus xüsusiyyətlər qazanıb. Kilimçilikdən geyim tikməyə, mebel düzəltməkdən bədii əsərlər yaratmağa qədər geniş bir sahəni əhatə edən bu sənət, əsrlər boyu nəsildən-nəslə ötürülüb və bu gün də öz aktuallığını qoruyub saxlayır. Quramaçı, bu zəngin irsi davam etdirən, yeniləşdirən və inkişaf etdirən bir şəxsdir.
Beləliklə, "quramaçı" sözü arxasında yalnız bir peşə deyil, həm də zəhmət, bacarıq, yaradıcılıq və sənətkarlıq ruhu daşıyan zəngin bir mədəni irs yatır. Bu sənətkarlar əlləri ilə yaratdıqları əsərlər vasitəsilə öz duyğularını, təcrübələrini və estetik zövqlərini ifadə edirlər.