Qurama (is.): Özündən quraşdırılmış söz, ifadə və ya hadisə; uydurma, saxtakarlıqla düzəldilmiş şey. Bu, sadəcə bir sözün və ya cümlənin deyil, həmçinin daha mürəkkəb bir strukturun – bir hekayənin, bir planın, bir sistemin – süni şəkildə yaradıldığını bildirir. Qurama, gerçəkliyi əks etdirməyən, əksinə, məqsədli şəkildə düzəldilmiş bir şeydir. Bu məqsəd müxtəlif ola bilər: kimisə aldatmaq, bir şeyi gizlətmək, fikri daha inandırıcı etmək və ya sadəcə əyləncə məqsədi ilə.
Quramanın mahiyyətini daha yaxşı anlamaq üçün onu digər oxşar sözlərlə müqayisə etmək faydalıdır. Məsələn, "uydurma" sözü ilə sinonim olsa da, "qurama" daha çox planlı, düşünülmüş və mürəkkəb bir prosesi ifadə edir. "Saxtakarlıq" isə qurulmuş olan şeyin qanunsuz və ya etik baxımdan qəbuledilməz olmasına işarə edir. Qurama isə həm qanuni, həm də qanunsuz hərəkətlərdə istifadə oluna bilər.
Yusif Qəhrəmanın vəziyyətindən istifadə edilərək edilən "quramalar və əlavələr" ifadəsində olduğu kimi, bu söz, adətən, bir şeyin gerçək görünüşünü dəyişdirmək, onu daha cəlbedici və ya inandırıcı göstərmək üçün istifadə olunan əlavələr və dəyişiklikləri ifadə edir. Bu dəyişikliklər həm fiziki, həm də mənəvi ola bilər. Məsələn, bir şəxsin vəziyyətini daha yaxşı göstərmək üçün həqiqətdən uzaq məlumatlar əlavə etmək də bir növ qurama sayıla bilər.
Quramanın ədəbiyyatda, siyasətdə, hətta gündəlik həyatda geniş tətbiqi var. Sirli romanlarda intriqaların, siyasi kampaniyalarda propaqandanın və hətta gündəlik söhbətlərdə kiçik yalanların əsasını təşkil edir. Ona görə də "qurama" sözünün dəqiq anlaşılması, müxtəlif kontekstlərdə onun mənasını düzgün dəyərləndirmək üçün çox vacibdir.