Quluncan: Azərbaycan xalq təbabətində geniş istifadə olunan, ətirli və dadlı bir bitki köküdür. Darçına bənzər görünüşü ilə seçilən quluncan, həm dadı, həm də ətri ilə digər bitkilərdən fərqlənir. Onun xüsusiyyətləri əsasən kökünün qabığında toplanır. Rəngi qəhvəyi-qırmızımtıl, qoxusu isə acımtıl-ədviyyatlıdır.
Tarixi mənbələrdə quluncanın müxtəlif xəstəliklərin müalicəsində istifadəsinə dair çoxlu məlumatlar mövcuddur. Xüsusilə həzm sisteminin pozulmaları, soyuqdəymələr və bəzi dəri xəstəliklərinin müalicəsində təsirli olduğu qeyd olunur. Quluncan kökü əsasən çay şəklində qəbul edilir, ancaq toz halında da istifadə oluna bilir.
Mənbələrdə göstərildiyi kimi, Allahqulunun quluncan çayını başına çəkib Telliyə uzatması, bitkinin həm daxili, həm də xarici istifadə imkanlarını əks etdirir. Bu, quluncanın sadəcə bir dərman bitkisi olmadığını, həm də mədəniyyət və ənənələrimizlə sıx bağlı olduğunu göstərir. Allahqulunun hərəkəti, quluncanın xalq təbabətindəki önəmini və geniş istifadə sahəsini vurğulayır.
Quluncan haqqında daha dərin araşdırmalar aparmaq, bu qiymətli bitkinin müasir tibbdə də istifadəsinin genişləndirilməsinə imkan yarada bilər. Onun kimyəvi tərkibinin daha ətraflı öyrənilməsi, potensial terapevtik xüsusiyyətlərinin tam olaraq aşkarlanmasına kömək edəcəkdir.