Qönçəcik sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində sadəcə "zərif qönçə" kimi izah olunsa da, əslində daha zəngin bir məna daşıyır. Bu söz, yalnız görünüş etibarilə kiçik və zərif olan qönçəni deyil, həm də həmin qönçənin ifadə etdiyi gənclik, təzəlik, ümid və potensialı da özündə əks etdirir. Qönçəcik, hələ açılmamış, gizli bir gözəllik, hələ özünü tam ortaya qoymamış bir imkan və inkişaf potensialının simvoludur. Açıq qönçənin zərifliyinə nisbətən daha çox bir gizlilik, bir sirr və bir gözləmə hissi ilə yüklüdür.
A. Səhhət qeyd etdiyi kimi, "şəmə pərvanə şövqmənd olmuş; Qönçəciklər həbibidir budağın" misrasında qönçəciklər budağın sevimlisidir, yəni budağın ən qiymətli və ən gözəl bəzəyidir. Bu misra, qönçəciyin sadəcə bitki aləminə aid olmayıb, eyni zamanda məhəbbət, gözəllik və həyata dair ümidləri də ifadə etdiyini göstərir. Qönçəciklər, hələ tam formalaşmamış, lakin böyük bir potensiala malik yeni həyatın və yeni sevginin rəmzi ola bilərlər.
Ümumiyyətlə, "qönçəcik" sözü poetik təsvirlər üçün çox uyğun bir söz olub, özünün həssaslığı və incəliyi ilə oxucunun xəyal gücünü oyadır. O, təkcə bitki aləminin təsvirinə deyil, həm də insan hissləri, arzuları və ümidlərinin ifadəsinə xidmət edə bilər. Məsələn, gənc bir qızın gözəllik və təzəliyini, və ya hələ formalaşmaqda olan bir sevginin incəliyini təsvir etmək üçün "qönçəcik" sözündən istifadə edilə bilər.
Beləliklə, "qönçəcik" sözü sadə bir söz olmaqdan uzaqdır. O, özündə zəriflik, gizlilik, ümid və yeni həyatın simvolizmini birləşdirən, həm də poetik təsvirlərə xüsusi bir əzəmət qatan zəngin bir məna kəsb edir.