Qovuşdurucu sifəti olaraq, əsasən iki əsas məna daşıyır: birləşdirici və bitişdirici. Bu söz, ayrı-ayrı hissələri, elementləri və ya cisimləri bir-birinə bağlayan, bir araya gətirən və vahid bir bütöv halında saxlayan maddə və ya prosesi ifadə edir. Sadəcə iki şeyin bir-birinə yapışdırılmasını deyil, daha mürəkkəb quruluşların əmələ gəlməsində oynadığı mühüm rol da vurğulanmalıdır.
Geologiya və mineralogiya sahələrində qovuşdurucu, süxurların əmələ gəlməsində əhəmiyyətli rol oynayan bir komponent kimi qəbul edilir. Sözügedən maddə, süxur əmələ gətirən mineral dənələrin bir-birinə yapışmasını və möhkəm bir quruluş əmələ gətirməsini təmin edir. Bu maddənin təbiəti, miqdarı və kimyəvi tərkibi süxurun fiziki xüsusiyyətlərini, o cümlədən onun möhkəmliyini, davamlılığını və su keçirməzliyini müəyyən edir. Məsələn, qumdaşıda qovuşdurucu kimi silisium oksidi (kvars) və ya kalsium karbonatı (kalsit) kimi minerallar çıxış edə bilər.
Qovuşdurucu anlayışı yalnız geoloji kontekstdə deyil, həm də digər sahələrdə, məsələn, tikinti, metallurgiya və kimya sənayesində geniş istifadə olunur. Tikinti materiallarında sement, yapışqanlar və digər bağlayıcı maddələr qovuşdurucu rolunu oynayır. Metallurgiyada isə ərintilərin əmələ gəlməsində müxtəlif metalların bir-birinə qovuşması prosesi qovuşdurma adlanır. Beləliklə, qovuşdurucu anlayışı geniş mənada birləşdirmə, yapışdırma və bir araya gətirmə proseslərini və bu proseslərdə iştirak edən maddələri əhatə edir.
Qısaca desək, “qovuşdurucu” sözü sadəcə birləşdirməni deyil, bu birləşmənin nəticəsində əmələ gələn möhkəm və davamlı bir quruluşun yaranmasını ifadə edir. Bu sözün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişsə də, əsas mahiyyətini – birlik və bütövlüyü – hər zaman qoruyur.