Qoşaatlı sifəti, əsas etibarilə, bir cüt atın qoşulduğu vasitələri, qurğuları və ya heyvan qruplarını təsvir etmək üçün istifadə olunur. Lüğətdəki sadə "bir cüt at qoşulmuş, ikiatlı" tərifi, sözün əhatə etdiyi mənanın tamlığını əks etdirmir. Qoşaatlı, sadəcə iki atın olması ilə deyil, bu atların birlikdə, paralel şəkildə, bir yükü və ya vasitəni çəkməsi ilə xarakterizə olunur. Bu, tək atlı vasitələrdən fərqli olaraq daha çox güc və daşıma qabiliyyəti deməkdir.
Tarixi kontekstdə qoşaatlı anlayışı, zənginliyi, gücü və nüfuzunu göstərən bir simvol kimi də qiymətləndirilə bilər. Çünki bir vaxtlar atlar lüksün və imkanın göstəricisi idi, qoşaatlı faytonlar isə varlı sinifə məxsus nəqliyyat vasitəsi kimi qəbul edilirdi. Qoşaatlı arabalar, posta maşınları, və ya hətta ağır yükləri daşıyan qoşaatlı arabalar, həmin dövrün sosial-iqtisadi quruluşunu anlamaq üçün önəmli məlumatlar verir.
Bu gün qoşaatlı sözü daha çox tarixi və ya bədii ədəbiyyatda rast gəlinir. Ancaq bu, sözün aktuallığını itirməsi demək deyil. Qoşaatlı termini hələ də müasir dilə uyğunlaşdırılaraq, məsələn, "qoşaatlı sistem", "qoşaatlı işçi qrupu" kimi ifadələrdə güc və səmərəliliyin birgə əməkdaşlıq nəticəsində ortaya çıxmasını ifadə etmək üçün istifadə edilə bilər. Beləliklə, qoşaatlı anlayışı, sadə bir tərifə sığmayan, tarixi, mədəni və funksional aspekti ilə zəngin bir sözdür.
Qoşaatlı fayton isə bu terminin ən bariz nümunəsidir. Zərif dizaynı, rahatlığı və gücü ilə seçilən bu faytonlar, keçmişdə varlı və nüfuzlu insanların əsas nəqliyyat vasitələrindən biri idi. Onların təsvirləri, ədəbiyyatda və rəsmlərdə dövrün həyat tərzinə dair qiymətli məlumatlar verir.