Qorlu sifəti, əsasən Azərbaycanın mətbəx mədəniyyətində geniş yayılmış bir termin olaraq, "içində qor olan, qor ilə bişirilmiş" mənasını verir. Bu, adətən, odun kömüründə və ya qızmar daşlarda bişirilən yeməklər üçün istifadə olunur. Məsələn, "qorlu kartof" deyəndə, közərdə bişirilmiş, qızarmış və daxildən yumşaq, qorun dadını almış kartof nəzərdə tutulur. "Qorlu kösə" ifadəsi də oxşar mənada istifadə olunur - odun qorunda bişirilmiş və onun xüsusi ətrinə, dadına malik olan kösə. Bu söz, yeməyin hazırlanma üsulunu və dadını dəqiq şəkildə ifadə etmək üçün əvəzolunmazdır.
Lakin "qorlu" sözünün məcazi mənası da vardır. Bu mənada "qorlu" "sağalmamış, ağrıyan, göynəyən" mənasını daşıyır. Bu istifadə daha çox bədən üzərindəki xəsarətlər, yaralar və ya ağrılı yerlər üçün tətbiq olunur. Məsələn, "qorlu yara" ifadəsi tamamilə sağalmayan, hələ də ağrı verən bir yaraya işarə edir. Bu mənada istifadə olunan "qorlu" sözü, yaranın daxili hissəsinin hələ də iltihablı və ya zədələnmiş olduğunu və müalicənin davam etməsini tələb etdiyini ifadə edir. Beləliklə, "qorlu" sözü həm konkret, həm də məcazi mənada istifadə olunan çoxşaxəli bir sözdür.