Qorabişirən: Azərbaycan dilinin zəngin leksikasında özünəməxsus yer tutan "qorabişirən" sözü, sadəcə "üzüm dəyən vaxt" və ya "yayın ən isti vaxtı" kimi quru bir tərifə sığmayan, daha çox məna və duyğu ehtiva edən bir termindir. Bu söz, sadəcə olaraq bir vaxtı deyil, həm də o vaxtın atmosferini, təbiətin və insan həyatının vəhdətini, bir sözlə, o möhtəşəm yay günlərinin ruhunu əks etdirir.
Avqust ayının "qorabişirən ayı" adlandırılması təsadüfi deyil. Bu, üzümün yetişməsi, bağlarda əməksevər insanların zəhmətinin bəhrəsini yığması, təbiətin bol-bol nemətlərlə hədiyyə etdiyi bir dövrün simvoludur. Qorabişirən, günəşin qızmar şüaları altında yetişən şirəli üzümün ətrini, bağların əsrarəngiz səs-küyünü, insanların sevincini və əməyinin dadını özündə birləşdirir. Hava ilə birlikdə ətrafdakı hər şey bir növ "qızışır", həm təbiət, həm də insanların həyatı canlanır.
Bu sözün mənası yalnız kalendar təqvimə aid deyil, həm də xalqın yaşayış tərzini, adət-ənənələrini, təbiətə olan bağlılığını əks etdirir. "Qorabişirən" sözü, həm də bir mədəniyyət kodudur, əcdadlarımızın dilindən bizə miras qalmış zəngin bir irsin təzahürüdür. Bu sözü işlədən zaman insan sanki özünü o isti yay günlərinə, bol-bol üzüm yığılıb şənliklər təşkil olunduğu anlara köçürür.
Beləliklə, "qorabişirən", sadə bir kəlmədən çox, bir dövrün, bir atmosferin, bir mədəniyyətin təcəssümüdür; Azərbaycan xalqının zəngin dilinin gözəlliklərindən biridir.