Qondara sözü Azərbaycan dilinin köhnəlmiş sözlərindən biri olub, ayaqqabı mənasını verir. Lüğətlərdə sadəcə "ayaqqabı" kimi izah olunsa da, qondaranın müasir ayaqqabılardan fərqləndirən özünəməxsus xüsusiyyətləri və tarixi konteksti var.
Qondara termini, əsasən, ağır, möhkəm və çox zaman dəridən hazırlanmış, uzunömürlü ayaqqabı növlərini ifadə edirdi. Müasir "çəkmə" və ya "bota" sözlərinin köhnə sinonimi kimi qəbul edilə bilər, lakin məhz "qondara" sözü o dövrün məişət mədəniyyətini və ayaqqabı istehsal texnologiyalarını daha dəqiq əks etdirir. "Çəkmə" və "bota" sözləri daha çox formal olaraq istifadə olunarkən, "qondara" sözü daha çox sadə xalq arasında yayılmış və gündəlik həyatda istifadə edilən bir sözdür.
Misal olaraq, Mir Cəlal Paşayevin əsərindən gətirilən "Ay qondarasını sildirən, ay mənə bir siftə verən!" misrasında, qondaranın sadə bir ayaqqabı deyil, gündəlik istifadə olunan, bəlkə də təmirə ehtiyac duyan bir əşya olduğunu görürük. Bu da qondaranın möhkəmliyinə və uzun müddət istifadəsinə işarə edir. Sözün "ayaqqabı" kimi ümumi mənası ilə yanaşı, bu misal həm də qondaranın həmin dövrün sosial həyatına dair məlumat verir: ayaqqabının təmizliyinin və baxımının vacibliyi, hətta bir "siftə" (məbləğ) verməyə belə səbəb ola biləcəyi.
Beləliklə, "qondara" sadəcə bir "ayaqqabı" deyil, tarixi kontekstdə və ədəbi əsərlərdə özünəməxsus yer tutan, həm də o dövrün məişət mədəniyyətini, sosial təbəqələrin həyat tərzini əks etdirən maraqlı bir leksik vahiddir.