Qohumbazlıq, öz qohum-qardaşına və ya yaxınlarına qarşı həddindən artıq bağlılıq və məhəbbət nümayiş etdirmək, onların mənafeyini hər şeydən üstün tutmaq, digər insanları isə ikinci plana keçirmək deməkdir. Bu, sadəcə olaraq ailəyə bağlılığın həddən artıq ifrat forması deyil, həm də potensial olaraq zərərli bir meyldən bəhs edir. Çünki obyektivlik və ədalət prinsiplərini pozaraq, qərarsızlığa və haqsızlığa səbəb ola bilər.
Qohumbazlıq, müəyyən bir qrupun, məsələn, qohumların, müəyyən bir statusu, imtiyazı və ya qorunmasını təmin etmək üçün ədalətsiz üstünlüklər vermək kimi təzahür edə bilər. İşə qəbulda, təhsildə, ya da digər imkanların əldə edilməsində obyektiv meyarların əvəzinə qohumluq əlaqələrinə üstünlük verilməsi qohumbazlığın ən bariz nümunələrindən biridir. Bu, ədalətsiz rəqabət mühitinə və kompetent insanlara ədalətsiz münasibətə səbəb ola bilər.
Qohumbazlığın kökləri, tez-tez qəbilə və ya tayfa əsaslı cəmiyyətlərdən qaynaqlanır. Bu cəmiyyətlərdə qohumluq əlaqələri sosial quruluşun əsasını təşkil edirdi və qohumların bir-birinə dəstək olması həyat üçün vacib idi. Lakin, müasir cəmiyyətdə, qohumbazlıq, ədalət və bərabərlik prinsiplərinə zidd olan, mənfi bir sosial hadisə hesab olunur. Səlahiyyətli vəzifələrdə qohumbazlıq korrupsiyaya və idarəetmənin səmərəsizliyinə səbəb ola bilər.
Qohumbazlığın nəticələri fərdlər üçün də mənfi ola bilər. Məsələn, yalnız qohumluq əlaqələrinə əsaslanan iş və karyera inkişafı, insanın öz potensialını tam reallaşdırmasına mane ola bilər. Bu da öz növbəsində, həm fərdin özünə, həm də cəmiyyətə mənfi təsir göstərir. Buna görə də, qohumbazlıqdan uzaq durmaq, ədalətli və obyektiv yanaşma tərzi qəbul etmək vacibdir.