Qisvət sözü Azərbaycan dilində əsasən iki əsas mənada işlədilir. Birinci mənası kobudluq, qabalıq, yəni davranışlarda, sözdə və ya hərəkətdə sərtlik, qəddarlıq, hörmətsizlik əlamətləridir. Bu mənada qisvət, incəlikdən uzaq, xoşagəlməz və qəddar bir təəssürat yaradan hərəkət və ya ifadəni ifadə edir. Məsələn, "Sözləri o qədər qisvətli idi ki, hər kəs susdu." cümləsində qisvət sözü kəskin, incidici və hörmətsiz ifadələri bildirir.
İkinci mənası isə daha geniş bir kontekstdə daşürəklik, zalımlıq deməkdir. Bu mənada qisvət qüvvə və hakimiyyətin sui-istifadə olunması, ədalətsiz və qəddar davranışlar, zülm və təzyiqlə müşayiət olunan hərəkətləri əhatə edir. Bu mənada qisvət, təkcə fərdlərarası münasibətlərdə deyil, həmçinin sosial, siyasi və ya hər hansı bir qurum daxilində mövcud olan ədalətsizliyi, haqsızlığı ifadə edə bilər. Məsələn, "Hakimiyyətin qisvəti xalqı aclıq və əzab içində saxlayırdı" cümləsində qisvət sözü zorakılıq, ədalətsizlik və zülmü təmsil edir.
Qısaca, qisvət sözünün həm fərdi, həm də ictimai həyatda əks-səda tapdığını görürük. Hər iki mənada da əxlaqi prinsiplərdən uzaq, insanlığa zidd olan hərəkət və ya vəziyyəti bildirir. Ədəbiyyatımızda da tez-tez rast gəldiyimiz bu söz, həm təsviri, həm də məcazi mənalarda istifadə olunaraq hadisələrin ağırlığını və mənfi nəticələrini vurğulamaq üçün xidmət edir.