Qissə (ərəb mənşəli söz) - Sadəcə bir hekayə, əhvalat və ya nağıl deyil, daha çox bir hadisənin, bir məsələnin, ya da bir sıra hadisələrin bədii şəkildə, bəzən də didaktik bir məqsədlə, rəvayət edilmiş formasıdır. Rəvayətin doğru və ya uydurma olması ikinci dərəcəli əhəmiyyət kəsb edir. Əsas odur ki, qissə bir hekayəni, əhvalatı və ya hadisəni dinləyənə, oxuyanı təsir etmək, onu düşündürmək, hətta əyləndirmək məqsədilə nəql olunur.
Qissə, nağıl, əhvalat, hadisə, vaqiə və qəziyyə kimi sözlərlə sinonim olsa da, bunlardan fərqli olaraq daha geniş məna kəsb edir. Məsələn, "hadisə" daha çox obyektiv bir hadisəni bildirir, "nağıl" isə əsasən uydurma xarakter daşıyır. "Qissə" isə həm real həyat hadisələrindən, həm də uydurma elementlərdən bəhrələnə bilər; əsas vurğu hekayənin bədii təsvirinə, nəql olunma üsuluna verilir. Qissədə hadisələr, personajlar, məkanlar və zaman bədii vasitələrlə təsvir olunur, bu da ona özünəməxsus bir estetik keyfiyyət qazandırır.
Qissənin tərkibində müəllifin şəxsiyyəti, onun baxış bucağı, hekayəyə münasibəti özünü göstərə bilər. Bu baxımdan, qissə sadə bir informasiya verməkdən çox, mütəfəkkir və bədii yanaşmanın məhsuludur. Misal olaraq, ədəbiyyatda çoxlu sayda qissəyə rast gəlmək mümkündür ki, həm tarixi reallıqları, həm də xalq əfsanələrini, inanclarını özündə əks etdirir. Beləliklə, qissə tarixin, ədəbiyyatın, mədəniyyətin öyrənilməsi üçün də əhəmiyyətli bir mənbə ola bilər.
Bir sözlə, "qissə" sözü yalnız bir hekayəni bildirmir; o, hekayənin necə, niyə və kim tərəfindən nəql olunduğunu da əks etdirən daha geniş və çoxşaxəli bir məfhumdur.