Qina (ər. قناعة - qanā'ah) sözü, Azərbaycan dilində köhnəlməkdə olan bir söz olaraq, zənginliyin və sərvətin müxtəlif aspektilərini əhatə edən geniş bir mənaya malikdir. Sadəcə maddi var-dövləti deyil, həm də daxili bir vəziyyəti, ruhi bir halını ifadə edir.
Birinci mənası olan "qənaətlənmə", zənginlik və sərvətlə birbaşa bağlı olmasa da, onunla sıx əlaqədədir. Qənaətlənmə, insanın mövcud vəziyyətinə razılıq etməsi, mövcud olanla kifayətlənməsi, həyatının maddi tərəfinə həddindən artıq tələbkər olmaması deməkdir. Bu mənada, qina, materialist düşüncə tərzinin əksi olaraq, ruhi zənginliyi, daxili rahatlığı və sükunu təmsil edir. Qənaətli bir insanın, çoxlu mal-mülkə sahib olmasına baxmayaraq, həmişə daha çox arzulaması ehtimalı azdır. O, özünün mövcud durumundan məmnundur.
İkinci və üçüncü mənaları olan "zənginlik" və "sərvət" isə sözün daha zahiri mənasını ifadə edir. Lakin bu zənginlik və sərvət sadəcə pul və mal-mülkdən ibarət deyil; qina, şərəf, nüfuz, elm, mərifət kimi ruhani dəyərləri də özündə əks etdirə bilər. Beləliklə, qina, həm maddi, həm də mənəvi zənginliyi ifadə edən bir söz kimi qəbul edilə bilər. Qədim dövrlərdə istifadə edilən bu söz, müasir dövrdə daha çox qənaətlilik və razılıq mənasında işlənsə də, tarixi kontekstində daha geniş bir mənaya malik olduğunu unutmamaq vacibdir.
Qısacası, "qina" sözü, sadəcə var-dövlət və zənginlik demək deyil; o, həm maddi, həm də mənəvi tərəfdən tam və kamil bir həyat yaşamaq, mövcud durumdan məmnun olmaq və həyatın dəyərlərini qavramaq mənasını da ehtiva edir. Bu sözün köhnəlməsi, müasir dilin daha konkret və dəqiq terminlərə meyl etməsindən irəli gəlir, lakin onun ifadə etdiyi fəlsəfi dərinlik hələ də diqqət çəkir.