Qibtəkeş sifəti, əsasən fars dilindən gələn "keş" şəkilçisi ilə ərəb mənşəli "qibtə" sözündən əmələ gəlmişdir. Sadəcə "qibtə çəkən" və ya "qibtə edən" kimi tərcümə edilməkdən daha çox mənaya malikdir. Bu söz, başqasının malına, var-dövlətinə, və ya bacarığına gizli bir həsəd və istək hissi ilə yanaşan insanı ifadə edir. Qibtəkeş insan, özündən üstün gördüyü birinin nailiyyətlərinə və ya əldə etdiklərinə qibtə duyur, lakin bunu açıq şəkildə dilə gətirməyə bilər. Hətta qibtəsi qarşısındakı insanın xeyir-duasını gizli şəkildə istəyə bilər.
Qibtəkeşlik, sadəcə həsəd hissindən daha mürəkkəb bir emosional vəziyyətdir. O, həsəd duyulan şəxsin həyatından məmnun olmaq, onu təqlid etmək, bəzən isə onun uğursuzluğunu arzulamaq kimi müxtəlif ifadələrə yol aça bilər. Qibtəkeş insanın əsas xüsusiyyəti, özünün çatışmazlıqlarını başqasının üstünlükləri ilə müqayisə edərək həsəd hissinə qapılmasıdır. Bu hissiyyat, özünə inamsızlıq, qısqanclıq və narazılıq hissləri ilə müşayiət oluna bilər.
Psixoloji baxımdan, qibtəkeşlik, insanın öz həyatından və nailiyyətlərindən narazılığının bir əksidir. Özünü başqaları ilə müqayisə edərək özünü aşağı görən, qibtəkeş insan, özünü inkişaf etdirmək yerinə, başqalarının uğurlarını pozmağa çalışa bilər, ya da onların nailiyyətlərini əsassız şəkildə təkzib etməyə çalışa bilər. Ona görə də, qibtəkeşlik mənfi bir xüsusiyyət kimi qiymətləndirilir və sağlam rəqabət və inkişafdan çox uzaqdır.
Beləliklə, qibtəkeş sözü sadəcə həsəd hissi ilə qarışdırılmamalıdır. Bu, daha mürəkkəb bir emosional və psixoloji vəziyyətin ifadəsidir. Qibtəkeş insanın həyatda öz yerini tapması və özünə inamını artırması üçün öz-özünə inkişafı və özünə hörmət hissinin artırılması vacibdir.