Qiblənüma (ərəbcə qiblə və farsca …nüma sözlərindən əmələ gəlmiş bir termindir. Hərfi tərcümədə "Qibləni göstərən" mənasını verir. Qiblə, İslam dinində Məkkə şəhərindəki Kəbə evinə doğru olan istiqaməti bildirir. Beləliklə, qiblənüma, əsasən müsəlmanların namaz qılmaq üçün Kəbənin istiqamətini müəyyən etmək məqsədilə istifadə etdikləri bir alət idi.
Tarixi mənbələrə əsasən, qiblənüma kompasın daha köhnə adlarından biri kimi qeydə alınmışdır. Lakin sadəcə kompas deyə adlandırmaq, onun mənasını və əhəmiyyətini tam əks etdirmir. Çünki qiblənüma sadəcə istiqaməti göstərən bir vasitə deyildi; o, dini bir məqsədə xidmət edirdi. Bu baxımdan, qiblənüma müasir kompasdan fərqli olaraq, daha çox dini və mədəni bir kontekstdə istifadə olunan bir cihaz idi.
Qiblənumanın necə işlədiyini anlamaq üçün o dövrün texnologiyalarına nəzər salmaq lazımdır. Müasir kompaslardan fərqli olaraq, qiblənumanın daha sadə və mexaniki bir quruluşa sahib olması ehtimal olunur. Bəzi mənbələr, onun maqnit iynəsinin xüsusi olaraq Kəbə istiqamətinə yönəlmiş olduğunu göstərir. Ancaq bu iddia tarixi dəlillərlə tam olaraq təsdiqlənməmişdir.
Nəhayət, şeirdəki "O zamanlar hələ yoxmuş qiblənüma; Bilən yoxmuş elmin böyük qüdrətini" misrası, qiblənumanın elm və texnologiyanın inkişafının bir göstəricisi olduğunu vurğulayır. Bu misra, qiblənumanın mövcudluğunun həm dini, həm də elmi bir əhəmiyyət kəsb etdiyini və o dövr üçün mühüm bir ixtiranı təmsil etdiyini ifadə edir. Bu misra həmçinin texnologiyanın inkişafının necə dini praktikaları təsir etdiyini göstərir.