Qıymaq1 (f.): Bu söz əsasən bir şeyə və ya birinə qarşı mərhəmətsizlik, rəhmsizlik və ya acıqlı davranışı ifadə edir. Sadəcə "heyfi gəlməmək" və ya "əsirgəməmək"dən daha geniş bir məna kəsb edir. Qıymaq hərəkəti, qarşı tərəfin hiss və düşüncələrinə laqeyd qalmaq, onun əzabını, çətinliyini nəzərə almamaq, hətta ona zərər verməyi də özündə ehtiva edə bilər.
Qıymaq, sadəcə bir şeyi başqasına verməkdən də fərqlənir. Vermək istəkli, könüllü bir hərəkət olarkən, qıymaq daha çox məcburiyyət, məcburi əməl, və ya hətta bir növ qəddarlıq hissi ilə bağlıdır. Məsələn, "Ona pulunu qıymaq" ifadəsi, pulun itirilməsinə görə peşmançılıq və ya əzab çəkmədən, pulun verilməsini bildirir. Bu, "pulunu vermək" ifadəsindən fərqli olaraq, daha soyuq, hesablaşmayan bir yanaşmanı ifadə edir.
Misal olaraq verilən "Könül rəva görməz səni yad görə; Səni özgəsinə qıyan deyiləm" beytində "qıymaq" sözü, sevgiliyə qarşı ədalətsiz davranmaq, onu başqasına vermək (həm də mənəvi mənada) kimi acı bir həqiqəti ifadə edir. Bu, sadəcə fiziki bir əməl deyil, daha çox bir duyğu, bir hissin ifadəsidir: sevgilisini başqasına verməyə qəlbinin razı olmadığını bildirir şair.
Beləliklə, "qıymaq" sözü, sadə lüğətlərdə verildiyi qədər sadə bir mənaya malik deyil. O, bir çox subyektiv duyğu və emosional rəngləri özündə ehtiva edən, dərin və çoxcəhətli bir mənaya malikdir. Bu da onu ədəbiyyatda çox maraqlı və ifadəli bir söz edir.