Qısraq sifəti, əsasən, məhsuldarlığı olmayan, doğmayan, nəsli kəsilmiş, bəhrə verməyən mənada işlənir. Sadəcə "doğmayan" deyil, həmçinin potensial olaraq da məhsuldarlığın olmamasını ifadə edir. Yəni, sadəcə bu gün doğmur, gələcəkdə də doğma ehtimalı çox azdır və ya tamamilə yoxdur.
Sözün mənası, S.Rəhimovun misalında olduğu kimi, məcazi mənada da işlənə bilər. "O, qısraq şeydir, öküz deyil ki, qulaqlayıb cütə qoşasan" cümləsində "qısraq" sözü, faydasız, işə yaramayan, məqsədə uyğun olmayan bir şeyə işarə edir. Bu mənada, qısraq həm də səmərəsizliyi, əməkdaşlığa yararsızlığı ifadə edir.
Etimoloji baxımdan, "qısraq" sözünün kökü "qısır" sözü ilə əlaqəlidir. "Qısır" sözü də öz növbəsində, məhsuldar olmayan, yararsız, boş mənalarını ehtiva edir. Lakin "qısraq", "qısır" sözündən daha spesifik, daha konkret bir məna daşıyır və əsasən canlılar üçün (heyvanlar, bitkilər) işlənir. İnsanlar üçün istifadə edilməsi daha çox məcazi mənada olur.
Qısraq sözü ilə bağlı olaraq, "məhsuldar", "bəhrəli", "faydalı" kimi əks mənalı sözləri qarşılaşdırmaq onun mənasını daha aydın şəkildə başa düşməyə kömək edər. Əksinə olaraq, "qurumuş", "köhnəlmiş", "yararsız" kimi sözlər isə, məcazi mənada "qısraq" sözünə semantik olaraq yaxındır.