Qırışsifət sözü, Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "sifətinin dərisində çoxlu qırışıq olan" kimi tərif olunur. Lakin bu tərif, sözün ifadə etdiyi vizual təsviri tam əhatə etmir. Qırışsifət, sadəcə çox sayda qırışa malik bir üzü deyil, daha çox yaşlılığı, təcrübəni, hətta bəzən acılıq və ya ağır həyatı əks etdirən bir sifət ifadə edir. Qırışlar burada yalnız bir fiziki xüsusiyyət deyil, həm də insanın keçmişinin, həyat yolunun izləridir.
Daha dəqiq desək, qırışsifət sözü, dərin, nəzərə çarpan və çoxlu qırışlarla örtülmüş bir üzü təsvir edir. Bu qırışlar sadəcə yaşlanmanın təbii nəticəsi ola bilər, ancaq eyni zamanda, insanın keçirdiyi çətinlikləri, sevincləri və kədərləri də əks etdirərək, ona xüsusi bir ifadə, bəzən ciddiyyət, bəzən isə hikmət dolu bir görünüş bəxş edir. Bu səbəbdən, qırışsifət sözü sadəcə bir fiziki təsvir deyil, həm də insana aid dərin bir emosional və psixoloji xüsusiyyəti də ifadə edir.
Ədəbiyyatda istifadə olunan "qırışsifət" sözü, xarakteri və yaşını oxucuya qısa və dəqiq şəkildə çatdırmaq üçün sənətkarlıqla seçilmiş bir vasitədir. Məsələn, yuxarıdakı nümunədə göstərildiyi kimi, "uzunburun, sallaqbığ, qırışsifət, uzunqılça" kimi sıralanma, şəxsin görünüşünü detallaşdırmaqla yanaşı, onun təcrübəli, bəlkə də qoca və nüfuzlu bir şəxs olduğunu da müəyyən edir. Bu söz, personajın görünüşünü canlandırmaqla yanaşı, oxucunun onun haqqında müəyyən təsəvvürlər yaratmasına da kömək edir.
Nəticə etibarilə, "qırışsifət" sözü sadə bir tərifə sığmayan, zəngin məna və təəssüratları özündə ehtiva edən maraqlı bir leksik vahiddir. O, yalnız fiziki görünüşü deyil, həm də insanın keçmişini, təcrübəsini və xarakterini əks etdirərək, yazı dilində təsvir gücünü artırır.