Qırıldatmaq sözü, Azərbaycan dilində geniş yayılmış, əsasən danışığın keyfiyyətinə mənfi qiymət verən bir feldir. Lüğətlərdə "uzun danışmaq, mənasız danışmaq, çox danışmaq" kimi təriflənsə də, mənası daha çox kontekstdən asılıdır. Sadəcə "çox danışmaq" deyil, həm də bu danışığın mənasız, boş, bezdirici, söz yığımı, hətta qeyri-məntiqi olması vurgulanır.
Qırıldatmaq, sadəcə nitqin miqdarını deyil, keyfiyyətini də əks etdirir. Uzun və mənasız danışmaqla yanaşı, dəlilləri olmayan, əsassız iddialar irəli sürmək, özünü təkrarlamaq, əsas məsələdən yayınıb ətraflı məlumatlarla dinləyicini yormaq kimi halları da əhatə edir. Belə danışığın dinləyicinin səbrini tükəndirməsi, narahat etməsi və qıcıqlandırması ön plana keçir.
Sözün mənşəyinə nəzər salsaq, "qırılmaq" felindən törədiyini görərik. Bu da, nitqin səlis və ardıcıl olmadığını, parça-parça, qırıq-qırıq şəkildə söylənildiyini bildirir. Sanki danışan öz fikirlərini düzgün ifadə edə bilmir, sözləri bir-birinə uyğunlaşdıra bilmir və nəticədə söz axını qırıq-qırıq, dağınıq olur.
Misal olaraq verilən "Ədə, boş-boş qırıldatma!" ifadəsi də bunu aydın şəkildə göstərir. Danışanın mənasız və bezdirici danışığı qarşı tərəf tərəfindən sərt bir tənqidlə qarşılanır. Beləliklə, "qırıldatmaq" sözü sadəcə bir nitq xüsusiyyətini deyil, həm də bu nitqin dinləyiciyə verəcəyi mənfi təsiri əks etdirən ifadəli bir sözdür.