Qırdırma sözü, "qırdırmaq" felindən törəmiş bir isimdir. Əsas mənası, bir şeyin qırılıb, parçalanıb dağıdılması nəticəsində yaranmış vəziyyəti, və ya bu prosesin özüdür. Sadəcə "qırılmış hissələr" demək deyil, daha çox bu qırılmanın, dağıntının nəticəsində əmələ gələn qırıq-qırığ parçaları, dağıntıları, və ya parçalanmış vəziyyəti ifadə edir.
Məsələn, bir qabın qırdırılması nəticəsində yaranan vəziyyət "qırdırma" adlanır. Bu, sadəcə qırılmış qab deyil, həm də ətrafa səpələnmiş parçaları, onların ölçüləri, formaları və ümumi dağıntı vəziyyətini əhatə edir. Hətta bir meşənin qırdırılması da geniş bir mənada istifadə edilə bilər. Belə ki, fırtına nəticəsində meşədə yaranan dağıntı, sınıq ağaclar, yıxılmış budaqlar və ümumi qarışıqlıq, "meşənin qırdırma"sı kimi təsvir edilə bilər.
Qırdırma sözü, həm konkret, həm də məcazi mənada istifadə oluna bilər. Konkret mənada fiziki dağıntıları, məcazi mənada isə mənəvi dağıntıları, yaxud sistemli bir quruluşun dağılmasını ifadə edə bilər. Məsələn, "dövlətin qırdırma dövrü" deyərkən, siyasi və sosial quruluşun dağılmasını, qarışıqlığı və xaosu ifadə etmiş oluruq.
Ümumiləşdirərək demək olar ki, "qırdırma" sözü sadəcə "qırılma"dan daha geniş bir məna kəsb edir. O, həm qırılma prosesini, həm də bu prosesin nəticəsində yaranan qarışıqlıq, dağıntı və parçalanmış vəziyyəti əhatə edir. Bu sözün istifadə sahəsi genişdir və həm gündəlik danışıqda, həm də ədəbi əsərlərdə rast gəlinir.