Qır (köhnəlmiş söz): Düzənlik, geniş və açıq sahəni ifadə edən bir termindir. Müasir Azərbaycan dilində "çöl", "düzənlik", "səhra" kimi sözlərlə sinonim kimi istifadə oluna bilər, lakin "qır" sözünün daha poetik və romantikləşdirilmiş bir çağırışımı var. Əvvəlki dövrlərdə bu termin daha çox geniş otlaq sahələri, çiçəkli yaylaqlardan ibarət geniş düzlər üçün işlənərdi. Sözün mənasına otlaq, məhsuldar torpaq sahələri kimi yanaşmaq da mümkündür.
A. Şaiqin misalında olduğu kimi, "qır" sözü ədəbiyyatda təbiətin gözəlliyini və sülhünü ifadə etmək üçün tez-tez işlədilir. "Cənnət qoxan qırlar" ifadəsi qırların təmiz havasını, çiçəklərin ətirini, sakitliyini və gözəlliyini vurğulayır. Bu, sadəcə bir coğrafi yerin adı deyil, həm də poetik bir metafora kimi istifadə edilən səmimi və sakit bir mühitin təsviridir. Bir "atlaz"a bənzədilməsi isə səthin hamarlığını, bitki örtüyünün sıxlığını və yaşıl rənginin sonsuzluğunu təsvir edir.
Qısacası, "qır" sözü sadəcə coğrafi bir anlayış deyil, tarixi-mədəni kontekstə malik, ədəbi əsərlərdə mənalı və poetik imiclər yaratmaq üçün istifadə olunan bir termindir. Bu söz, həm də köhnə Azərbaycan ədəbi dilinin zənginliyini və ifadə imkanlarını göstərir.