Qınc (ər. ğunc) sözü Azərbaycan dilində naz, qəmzə, işvə və özünü əzib-büzmə kimi davranışları ifadə edir. Lüğətlərdəki qısa izah, bu zərif və çoxcəhətli anlayışın dərinliyini tam əks etdirmir.
Qınc, sadəcə özünü göstərmək istəyi deyil, daha çox bir növ incə və gizli ifadə vasitəsidir. Bu, sözlə ifadə olunmayan, ancaq hərəkətlərdə, baxışlarda, mimikada özünü göstərən bir duyğudur. Bir qadının nazlı hərəkətlərində, incə qəmzələrində, əl hərəkətlərində, sözlər arasına gizlədilmiş mənalı susqunluğunda qınc özünü aydın şəkildə göstərir.
Qınc, həm də bir növ strateji davranışdır. Qadınlar öz istəklərinə çatmaq, ətrafdakıların diqqətini özlərinə cəlb etmək üçün qınc istifadə edə bilərlər. Bu strateji olaraq istifadə edilən qınc, bəzən məqsədə yönəlik və hesablanmış ola bilər.
Tarix boyu ədəbiyyatda və incəsənətdə qınc, qadın obrazlarının təsvirində tez-tez istifadə edilmiş bir üsuldur. Şeirlərdə, nağıllarda və hekayələrdə qadın personajların nazlı, şirin və məftunedici davranışları qınc vasitəsilə ifadə olunur. Bu şəkillər qadının cəlbediciliyini və gücünü əks etdirir.
Qısacası, qınc, sadəcə bir söz deyil, bir duyğu, bir davranış tərzi, bir sənətdir. O, özündə bir çox mənaları və nuansları birləşdirir və bu mürəkkəbliyi onun maraqlı və zəngin mənasını yaradır.