Qılmaq (köhnəlmiş forma) fe'li, müasir Azərbaycan dilində geniş istifadə olunmasa da, zəngin bir məna çalarına malikdir. Əsasən "etmək", "görmək", "yerinə yetirmək" mənalarını əhatə edir. Lakin sadəcə bir hərəkətin yerinə yetirilməsini deyil, həm də o hərəkətin icrası zamanı göstərilən səy, əmək, və bəzən də ədası vurğulanır.
Müasir dilə daha yaxın bir tərif vermək istəsək, "qılmaq" fe'lini "diqqət və ehtiramla, və ya ciddi bir şəkildə yerinə yetirmək" kimi izah edə bilərik. Bu, sadəcə bir işin görülməsindən daha çox, o işə qarşı əhəmiyyət verilməsini və hətta bir qədər də rəsmiyyət daşımasını ifadə edə bilər. Misal üçün, bir mərasimdə edilən hərəkətlər, və ya bir sənət əsərinin yaradılması üçün sərf olunan əmək "qılmaq" fe'li ilə ifadə edilə bilər.
Nümunə olaraq verilən misralarda ("Çün gəldi özünə, qıldı nalə; Yağdırdı xəzanı üzrə jalə") "qıldı nalə" ifadəsi "nalə etdi", "nalə çəkdi" deyilməkdən fərqli olaraq, nalənin nə qədər ağır, nə qədər dərin bir hisslə səsləndiyini vurğulayır. Şair, yalnız nalənin özünü deyil, həm də o nalənin doğurduğu əzabı, dərdi oxucuya çatdırmaq üçün "qılmaq" fe'lindən istifadə edir.
Beləliklə, "qılmaq" köhnəlmiş olsa da, zəngin məna potensialı ilə dili zənginləşdirən və dəqiq ifadə üçün imkanlar yaradan maraqlı bir fe'ldir. Onun istifadəsi, mətnə xüsusi bir təravət və ifadə gücü qazandırır.