Qəzəlləmək (f.): Bu söz, əsasən iki əsas mənada işlənir. Birincisi, ədəbi mənasıdır və qəzəl janrında şeir söyləmək, oxumaq, ifa etmək mənasını verir. Qəzəlləmək, sözün bu mənasında, şairin öz duyğularını, düşüncələrini və ya başqa bir mövzunu qəzəl formasında ifadə etmək bacarığını, sənətini təcəssüm etdirir. Bu, sadəcə olaraq şeir oxumaqdan daha çoxdur; o, əslində qəzəlin incəliklərini bilərək, onun quruluşuna və forma xüsusiyyətlərinə riayət edərək, ifadənin gözəllik və dərinliyini axtararaq ifa etmək deməkdir. Sözün bu mənasında qəzəlləmək, həm də dinləyicilərə estetik zövq vermək, onlarda müəyyən duyğular oyadarmaq məqsədini daşıyır.
İkinci mənası isə məcazi mənadadır və uzun-uzadı, boş-boş danışmaq, vaxt uzatmaq, söhbəti lazımsız şəkildə uzadıb dartmaq mənasını bildirir. Bu mənada qəzəlləmək, əslində məqsədsiz və səmərəsiz danışığın, söhbətin uzadılmasını ifadə edir. Söhbətə lazımsız əlavələr etmək, mövzudan yayınmaq, ətraflı və yorucu şəkildə təfərrüatlara girmək, beləliklə də əsas məsələni kölgədə qoymaq kimi halları əhatə edir. Bir növ söhbəti "qəzəl kimi" uzatmaq mənasında işlədilir, yəni bədii əsər kimi gözəl və mənalı deyil, əksinə darıxdırıcı və cansıxıcıdır.
Beləliklə, "qəzəlləmək" sözü, kontekstdən asılı olaraq, həm yüksək bədii dəyər daşıyan bir fəaliyyəti, həm də xoşagəlməz, vaxt itirilməsinə səbəb olan bir davranışı ifadə edə bilər. Sözün hansı mənada işlədildiyini anlamaq üçün mətndəki digər sözlər və ümumi kontekst diqqətlə təhlil edilməlidir.