Qəzal sözü ərəb mənşəli olub, əslində "ahu, buynuzu hələ çıxmamış ceyran balası" mənasını verir. Lüğətlərdə bu tərif olduqca qısa və sadə olsa da, sözün klassik Azərbaycan ədəbiyyatında daha zəngin və rəmzi bir mənaya malik olduğunu qeyd etmək vacibdir.
Qəzal sadəcə bir heyvan balası deyil, klassik şeirlərdə gözəllik, incəlik, nəvaziş və cəlbedicilik rəmzi kimi işlənmişdir. Bu mənada, qəzal sözü gənc, təravətli, masum və cəlb edici bir qadını və ya ümumiyyətlə gözəl bir varlığı təsvir etmək üçün metaforik olaraq istifadə olunmuşdur. Şairlər, qəzalın buynuzsuzluğunu, masumluğunu, hələ təcrübəsizliyini və təbii gözəlliyini və saflığını əks etdirmək üçün bu sözü seçmişlər.
Beləliklə, qəzal sözünün mənası ədəbi kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilsə də, əsasən "gözəl, incə, nəvazişli, cəlbedici, masum və təravətli" kimi sifətləri özündə birləşdirir. Bu sözün klassik şeirlərdə istifadəsi, onların incəlik və rəngarəngliyini daha da artırır və əsərlərə özünəməxsus bir poetik səs qatır.
Ona görə də, qəzal sözü sadə bir tərifə sığmayan, ədəbiyyat tarixində özünəməxsus yer tutmuş maraqlı bir leksik vahiddir. Onun dəqiq mənasını anlamaq üçün sözün istifadə olunduğu ədəbi konteksti nəzərə almaq vacibdir.