Qəyur (ərəbcədən) sifətdir. Əsas mənası qeyrətli, qeyrət çəkən, qeyrətkeş olmaqdır. Bu, sadəcə olaraq özünə, ailəsinə, yaxınlarına qarşı qoruyucu və müdafiəçi münasibət göstərmək deyil, həm də öz işinə, məşğuliyyətinə, hədəflərinə qarşı şövqlü, səylə çalışan, əzmkar və çalışqan olmaq deməkdir.
Qəyur insan özünə qoyduğu hədəflərə çatmaq üçün əlindən gələni əsirgəmir, maneələr qarşısında ruhdan düşmür. O, çalışqanlığı, inadkarlığı və əzmkarlığı ilə seçilir. Qeyrət anlayışı ilə sıx bağlı olsa da, qəyurluq daha çox fəallıq, enerji və əməksevərlik tərəfini vurğulayır. Sadəcə qeyrət sərgiləməkdən kənara çıxaraq, həmin qeyrəti konkret hərəkət və əməllərlə dəstəkləyir.
Misal olaraq, Aslan adlı qəyur uşaq, sadəcə özünə və yaxınlarına qarşı qeyrətli olmaqla yanaşı, öz öyrəndiyi elmlərə, işlərinə də həvəslə yanaşır, çalışqanlığı ilə diqqəti cəlb edir. Beləliklə, qəyur sözü, yalnız emosional bir vəziyyəti deyil, həm də aktiv və əməli bir xarakter xüsusiyyətini ifadə edir.
Qəyurluq, müasir dövrdə rəqabət şəraitində müvəffəqiyyət qazanmaq üçün vacib bir keyfiyyətdir. Çünki, qəyur insanlar hədəflərinə çatmaq üçün daha çox çalışır və daha davamlı olurlar.