Qətifə sözü Azərbaycan dilində əsasən "yumşaq, nazik və xırda toxunmuş parça" mənasında işlənir. Lüğətlərdəki "qətfə" variantı ilə sinonimdir. Ancaq bu sadə tərif, sözün zəngin məna dünyasını tam əhatə etmir. Qətifə, yalnız toxuması ilə deyil, həm də verdiyi hissi, yaratdığı atmosferlə seçilir. Onun yumşaqlığına, incəliyinə toxunduqda, əşyanın dəyərinə, zərifliyinə dair hiss yaranır.
Qətifənin materialları müxtəlif ola bilər: pambıq, ipək, yun və ya onların qarışıqları. Bu müxtəliflik, qətifənin müxtəlif məqsədlər üçün istifadəsinə imkan verir. Məsələn, incə ipək qətifədən geyimlər tikilir, daha möhkəm pambıq qətifə isə ev tekstilində - yastıq örtükləri, yorğanlar, divan örtükləri kimi əşyalarda istifadə olunur. Hətta bəzi xalça növlərində də qətifə kimi toxuma üsulu tətbiq olunur.
Misalda göstərilən "qətifəni, kisəni və sabun torbasını atdı taxtın üstünə" ifadəsində qətifənin praktik məqsədlə istifadəsinin göstərildiyi görünür. Bu, qətifənin sadəcə zərif bir parça deyil, həm də əşyaların saxlanması üçün uyğun, praktik bir material olduğunu göstərir. Beləliklə, qətifənin təsviri, həm estetik, həm də funksional yönlərini ortaya qoyur. O, sadəcə bir parça deyil, rahatlıq, yumşaqlıq və bəzən də qiymətli əşyaların saxlanması ilə əlaqələndirilir. Bu da onun mənasını daha da genişləndirir.
Qətifənin mədəniyyətimizdəki yeri də diqqət çəkir. Xalçaçılıq sənətinin inkişaf etdiyi bir ölkədə, qətifə kimi incə toxumalı parçalar həmişə dəyərli olmuşdur və müxtəlif sənət əsərlərində, məişət əşyalarında öz əksini tapmışdır.