Qəsvət (ərəb mənşəli söz) - dərin, içdən gələn bir kədər, qəm və hüzn hissidir. Sadəcə üzərindəki bir qara bulud kimi keçici bir kədər deyil, daha çox ruha hopmuş, sümüklərə qədər işləyən bir ağırlıq, ürək sıxıntısıdır. Bu hissin təsir gücü o qədərdir ki, insanı tamamilə özünə qapanmağa, həyata olan marağını itirməyə məcbur edə bilər. Qəsvət, yalnız bir hadisədən sonra yaranan bir emosiyanın adı deyil, həm də uzun müddət davam edə bilən, hətta xəstəliklə əlaqələndirilə bilən bir vəziyyətdir.
Misal olaraq verilən cümlədəki “boğaz acışdıran hislə bərabər, ürəksıxan soyuq bir qəsvətlə doldu” ifadəsi qəsvətin təsirini olduqca təsvirli şəkildə əks etdirir. Buradakı “boğaz acışdırmaq” ifadəsi fiziki bir narahatlığa işarə edərkən, “ürəksıxan soyuq” isə qəsvətin ruha hoparaq daxili bir soyuqluq və boşluq hissi yaratdığını ifadə edir. Yəni, qəsvət sadəcə mənfi bir duyğu deyil, həm də insanın fiziki və ruhi vəziyyətinə də təsir göstərən bir haldır.
Qəsvət hissinin dərinliyi və təsiri onu digər oxşar hisslərdən fərqləndirir. Məsələn, kədər müvəqqəti ola bilər, hüzn xatirələrlə əlaqəli ola bilər, ancaq qəsvət daha dərin, daha mənfi və daha davamlı bir haldır. Onun səbəbləri müxtəlif ola bilər: itirilmiş bir sevgi, ağır bir xəstəlik, ədalətsizliyə məruz qalmaq, ümidsizlik və s. Ancaq qəsvətin əsas xüsusiyyəti, onun insanın daxili aləminə dərin təsir göstərməsi və uzun müddət davam edə bilməsidir.