Qərz sözü Azərbaycan dilində köhnə bir söz olaraq, əsasən "borc" mənasında işlənir. Lüğətlərdə sadəcə "borc" kimi izah edilməsinə baxmayaraq, "qərz" sözünün daha zərif bir kölgəsi, daha incə bir mənası var. "Borc" daha çox maddi bir əlaqəni ifadə edərkən, "qərz" sözü bu maddi əlaqənin yanında, həm də qarşılıqlı etimad və məsuliyyət hissini də özündə ehtiva edir. Kiməsə qərz vermək, ona olan etimadınızı, ona inanmağınızı göstərir. Qərz alan isə bu etimadı doğrultmaq, öz borcunu vaxtında və vicdanla ödəmək məsuliyyətini üzərinə götürür.
Misal olaraq, mətnə əlavə olaraq, “Rüstəm axır ayağa qalxıb, Əkbərdən üç günün müddətinə yüz manat qərz alıb yola düşdü” cümləsini nəzərdən keçirək. Bu cümlədə "qərz" sözü sadəcə pulun alınmasını deyil, həm də Rüstəmin Əkbərə olan etimadını və Əkbərin Rüstəmə olan inamını əks etdirir. Əgər bu, sadəcə "borc" olsaydı, cümlənin emosional təsiri bu qədər güclü olmazdı. "Qərz" sözü, aralarındakı daha sıx, daha etimadlı bir əlaqəni, hətta bir növ qarşılıqlı məsuliyyət hissini ifadə edir.
Ümumilikdə, "qərz" sözünün istifadəsi, "borc" sözündən daha formal, daha hörmətli bir dil tərzi yaradır. "Qərz" sözü daha çox ədəbi əsərlərdə və ya rəsmi olmayan, yaxın əlaqələrdə istifadə olunur. Köhnə Azərbaycan dilində daha çox yayılmış olsa da, müasir Azərbaycan dilində də öz yerini saxlayır və semantik zənginliyi ilə diqqəti cəlb edir.