Qərib-qürəba sözü Azərbaycan dilində "özgə yerdən gəlmiş, doğma yerindən uzaqda yaşayan insanlar" mənasını verir. Lüğətlərdə sadəcə "top" kimi göstərilməsi, bu sözün təkcə bir məcmusu, yığımı ifadə etdiyini deyil, həm də bu yığının özünəməxsus sosial kontekstini əks etdirmədiyini göstərir. Əslində "qərib-qürəba" daha çox, vətənindən uzaqda, yad bir mühitdə yaşayan, ehtiyac içində olan insanları, müharibə, aclıq, fəlakət və ya digər səbəblərdən doğma torpaqlarını tərk etmiş insanları ifadə edir. Bu söz, sadəcə "özgə yerdən gəlmiş insanlar" deyəndən daha çox, onların təkrarolunmaz həyat hekayələrini, həsrətini, kədərini və ümidini özündə əks etdirir.
Misal olaraq verilən "Axşamüstü buyur bazara, ramazanlıqdır, gör necə adamın dişləri tökülür, ələlxüsus qərib-qürəbanı" cümləsində, "qərib-qürəbanın" Ramazan ayının ruhani atmosferinə baxmayaraq, aclıq və yoxsulluqdan əziyyət çəkən, dişləri tökülən bir qrup insan kimi təsvir olunduğunu görürük. Bu, sözün yalnız bir "top" kimi deyil, həm də aclıq, kədər və ehtiyac içində olan insan qrupunun həyat şərtlərini vurğulayan emosional bir yük daşıdığını göstərir.
Beləliklə, "qərib-qürəba" sadəcə bir məcmu deyil, tarixi, sosial və emosional kontekstə malik, fərqli insanların ümumi bir taleyini, yoxsulluq və həsrətini ifadə edən bir söz birləşməsidir. Bu sözün dərinliyinə nüfuz etmək, Azərbaycan dilinin zənginliyi və ifadə qabiliyyəti haqqında daha çox məlumat əldə etməyə imkan verir.