Qərar sözü ərəb mənşəli olub, əsasən iki əsas mənada işlədilir. Birinci və daha çox tanınan mənası "durma", "dayanma", "sakit durma" deməkdir. Bu mənada qərar, hərəkətin dayandırılması, fiziki və ya ruhi sükunətin təcəssümüdür. Bir insanın fikrindəki qərarlılıq, qətiyyət kimi də başa düşülə bilər; məsələn, "qərarlı addım" ifadəsi bu mənanı əks etdirir. Sözün bu mənası həm də səbr, dözüm, sakitlik kimi anlayışlarla sıx bağlıdır.
İkinci mənası isə "aram", "rahatlıq", "sükunət" kimi ifadə oluna bilər. Bu mənada qərar, fiziki və ya ruhi əziyyətin olmaması, sakit və dinc bir vəziyyət deməkdir. Bu mənada istifadə edildikdə, qərar, həyatın sakit və tarazlı bir dövrünü ifadə edir. Mənəvi bir rahatlıq, iç dünyasının sakitliyi və harmoniyası kimi də yozula bilər. Şeir misalında olduğu kimi, "qərarı yoxdur" ifadəsi, ruhi narahatlığı, səssizliyin pozulmasını, daxili qarışıqlığı ifadə edir. Burada qərar, sükunət və rahatlığın olmaması, daxili boşluğun, səssizliyin yoxluğunu göstərir.
Beləliklə, qərar sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişsə də, əsasında hər iki mənada da sükunət, dayanma və ya rahatlıq anlayışları yatır. Sözün həm fiziki, həm də mənəvi tərəflərini əhatə edən bu geniş məna spektrini anlamaq, onun istifadə edildiyi kontekstdə düzgün təfsir etməyə imkan verir.