Qənimətçilik, bir sözlə desək, hər fürsətdən öz xeyrinə istifadə etmək, mümkün olan hər şeyi qənimət bilmək deməkdir. Bu, sadəcə bir şey ələ keçirmək deyil, daha geniş bir məfhumdur. Qənimətçilik, şəxsi maraqların önə çəkildiyi, başqalarının haqqının, hətta ədalətin belə, ikinci plana atıldığı bir davranış tərzinin ifadəsidir.
Qənimətçinin əsas məqsədi mümkün qədər çox fayda əldə etməkdir. Bu fayda maddi (pul, əmlak, vəzifə) və ya mənəvi (nüfuz, hörmət, imtiyazlar) ola bilər. O, imkan yarandığı anda, hətta əxlaqi və hüquqi normaları pozmaq bahasına belə, şəxsi mənfəətinin artırılması üçün hər cür fürsətdən istifadə edir.
Qənimətçilik, müxtəlif formalarda özünü göstərə bilər. Bu, kiçik fırıldaqçılıqlardan tutmuş, böyük miqyaslı korrupsiyaya, soyğunçuluğa, hətta dövlət çevrilişlərinə qədər uzana bilər. Bütün bunların ortaq nöqtəsi isə, şəxsi mənfəətin ədalət, əxlaq və qanunlardan üstün tutulmasıdır.
Maraqlı bir məqam da odur ki, qənimətçilik yalnız fərdlər tərəfindən deyil, həm də qurumlar, hətta dövlətlər tərəfindən də həyata keçirilə bilər. Məsələn, bir şirkətin rəqibini ələ keçirmək üçün qanunsuz üsullardan istifadə etməsi və ya bir dövlətin başqa bir dövlətin sərvətlərini ələ keçirmək üçün müharibə başlatması qənimətçiliyin geniş miqyaslı təzahürlərinə misal ola bilər.
Beləliklə, qənimətçilik, sadəcə "hər şeyi qənimət bilmə" deyil, əxlaq və hüquq normalarını tapdalayaraq, şəxsi marağın hər şeydən üstün tutulduğu, qeyri-etik və hətta cinayətkar bir davranış tərzi deməkdir.