Qənarə (qənarə/qənar/qənarət) sözü Azərbaycan dilində əsasən kəsilmiş heyvanların ətini asmaq üçün istifadə olunan iri, adətən taxtadan və ya metaldan hazırlanmış bir növ qarmaq və ya qurğu deməkdir. Bu qurğu, heyvanın ətinin havada asılı vəziyyətdə saxlanılmasını, bununla da daha yaxşı soyumasını və qorunmasını təmin edir. Qənarənin ölçüləri və forması istifadə olunan heyvanın ölçüsünə və ət miqdarına görə dəyişir.
Qənarənin ənənəvi olaraq kənd təsərrüfatında və heyvandarlıqda geniş istifadəsi var. Xüsusilə qurban bayramlarında və ya böyük heyvan kəsimi zamanı ətin asılması üçün əvəzsiz bir vasitədir. Qənarənin dizaynı sadə olsa da, ətin təmiz və sanitariya qaydalarına uyğun şəkildə saxlanılmasına kömək edir. Ətin düzgün asılması həm keyfiyyətinin qorunması, həm də çürümənin qarşısının alınması baxımından mühümdür.
Misal olaraq verilən şeir parçası ("Qurban götür kəs məni; Qənarədən as məni; Al könlümü, saz eylə; Sinən...") qənarənin həm praktik, həm də simvolik mənasına işarə edir. Burada qənarə, sevgi və həsrətin simvolu kimi, könlün "kəsilməsi" və "asılması" mənasında obrazlı şəkildə işlənilib. Bu, qənarənin sadəcə bir ət asma qurğusundan daha çox, mədəniyyətimizdə müəyyən məna daşıdığını göstərir.
Beləliklə, "qənarə" sözü sadəcə bir lüğət ifadəsindən daha çox, Azərbaycanın kənd həyatının, ənənələrinin və mədəniyyətinin bir parçasıdır. Onun funksiyası, praktik əhəmiyyəti ilə yanaşı, ədəbiyyat və incəsənətdəki simvolik istifadəsi də onu maraqlı və diqqətəlayiq edir.