Qəmgin (ər. qəm və fars. …gin) sifət. Kədər və qəm hisslərinin hakim olduğu bir vəziyyəti, üz ifadəsini və ya ruhi halını ifadə edən bir sözdür. Qəmginlik, insanın iç dünyasında yaşanan ağır bir duyğu olub, dərin bir kədər və məyusluq hissinin ifadəsidir. Bu duyğu, həyatın müxtəlif səbəblərindən qaynaqlana bilər: itki, xəstəlik, sevgilinin ayrılığı, üzülmə və ya ümidsizlik kimi hallar qəmginliyi doğura bilər.
Qəmginlik, sadəcə kədərli olmaqdan daha çoxdur. O, daxili bir boşluq, ruhda bir ağır yük hissidir. Qəmgin insanın üz cizgiləri solğunlaşır, gözləri parıltısını itirir, hərəkətləri yavaşlayır və enerjisi azalır. O, ətrafındakılardan təcrid olunur və özünə çəkilib, daxili dünyasında yaşadığı kədəri, məyusluğu və ümidsizliyi özündə saxlayır. Qəmgin insanın səsi hətta sözləri də kədər daşıyır.
Lüğətlərdə "qəmli", "kədərli", "tutqun", "məyus", "pərişan" kimi sinonimlərlə ifadə olunsa da, qəmginlik bu sözlərin ifadə etdiyi duyğulardan daha dərin və mürəkkəb bir haldır. O, uzun müddət davam edən, insanın həyatına mənfi təsir edən bir ruhi vəziyyət ola bilər. Bu səbəbdən, qəmginliyin səbəbləri müəyyən edilərək, zəruri hallarda mütəxəssislərdən kömək almaq vacibdir.
Misal olaraq, "Mən ömrümdə heç bir kəsə qəmgin və kədərli xəbərlər vermək istəmirəm" cümləsində "qəmgin" sözü sadəcə kədərli xəbəri deyil, bu xəbərin dinləyən şəxsdə yaradacağı dərin məyusluq, üzüntü və pərişanlıq hissini də ifadə edir.