Qəmdidə sözü ərəb dilindən "qəm" (kədər, qüssə) və fars dilindən "didə" (göz) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Əslində, "qəm gözləri olan" mənasını verir. Lakin zamanla mənası genişlənərək, sadəcə "qəm gözləri olan" deyil, həyatında çətinliklər yaşamış, kədər və qüssəni öz üzərində daşıyan, bu hisslərin izlərini özündə əks etdirən insanı ifadə edir.
Lüğətlərdəki "qəm görmüş, qəm çəkmiş" tərifi sözün əsas mənasını əks etdirir, amma onun ifadə etdiyi emosional dərinliyi tam olaraq çatdırmır. Qəmdidə sadəcə bir hadisə nəticəsində qəmli olan deyil, həyatının bir hissəsi kimi qəmi özündə yaşadan, bu hisslərlə barışmış, bəlkə də, onlardan güc almış bir insandır. Gözlərindəki kədər, üzündəki ifadə onun keçmişinə işarə edir, yaşanmış hadisələrin izlərini əks etdirir.
Maraqlı bir tərəfi də odur ki, "qəmdidə" sözü müəyyən bir faciəni deyil, daha geniş bir həyat təcrübəsini ifadə edir. Bu təcrübə çətin, acı ola bilər, amma eyni zamanda insanı daha güclü, daha müdrik edə bilər. Qəmdidənin baxışlarında həyatın həm acı, həm də şirin tərəflərinin izləri görünər. Onun tarixçəsi, keçirdiyi çətinliklər onun şəxsiyyətinə, xarakterinə, dünyaya baxışına formalaşdırıcı təsir göstərir.
Beləliklə, "qəmdidə" sadəcə bir sifət deyil, bir insanın həyat yolunu, ruhi durumunu, keçmişinin təsirini özündə əks etdirən, zəngin məna yükü daşıyan bir sözdür.