Qəcərə sözü Azərbaycan dilində yəhərin üstünə örtülən bəzəkli bir parça kimi təsvir olunur. Lakin bu sadə tərif, qəcərənin əsl gözəlliyini və tarixi əhəmiyyətini tam əks etdirmir.
Qəcərə sadəcə bir örtük deyil, əslində yəhərin bəzəyi, atlı geyiminin ayrılmaz hissəsidir. O, həm praktik, həm də estetik funksiyaları yerinə yetirir. Praktik tərəfdən, yəhəri qoruyur, sürtünməni azaldır və atlının rahatlığını artırır. Estetik cəhətdən isə, qəcərənin zərif naxışları, parlaq rəngləri və keyfiyyətli materialları atlının statusunu, zənginliyini və zövqünü göstərir.
Tarix boyu qəcərələr müxtəlif materiallardan – məxmər, ipək, xalça parçalarından – hazırlanıb və zərif tikmə, naxış və bəzəklərlə bəzədilib. Bu bəzəklər həm milli ornamentlər, həm də fərdi dizayn elementləri ola bilərdi. Beləliklə, hər bir qəcərə özünəməxsus, təkrarolunmaz bir əsər sayılırdı. Onların hazırlanması uzun və zəhmət tələb edən bir iş idi və yalnız bacarıqlı sənətkarlar tərəfindən həyata keçirilirdi.
Qəcərənin mədəni əhəmiyyəti də böyükdür. O, Azərbaycanın zəngin tarixi və mədəni irsinin bir hissəsidir və milli geyim ənənələrinin davamlılığının göstəricisidir. Bu gün də qəcərələr bəzi bölgələrdə istifadə olunur və xalçaçılıq sənətinin inkişafı ilə yanaşı, yenidən diqqət mərkəzinə çevrilir. Qəcərələr, sadə bir yəhər örtüyündən çox, tarixin və sənətin bir parçasıdır.