Qəbireşən sözü, Azərbaycan dilində "bax goreşən" kimi izah olunsa da, bu tərif tam mənzərəni əks etdirmir. Əslində, "qəbireşən" daha çox ətraf mühitin və ya bir hadisənin dəhşətli, qorxulu və qaranlıq tərəflərini, xüsusilə də ölüm və məzarla bağlı assosiasiyaları ifadə edən bir söz olaraq qəbul edilməlidir. Bu, sadəcə "baxış" və "görüş" mənasını keçən bir söz deyil, daha çox emosional və atmosferik bir yük daşıyır.
Sözün kökü olan "qəbir" sözü özündə ölüm, məhv, sonluq kimi anlayışları ehtiva edir. "Eşən" isə "görən", "şahid olan" mənasında istifadə olunur, amma bu sadəcə fiziki görmə deyil, daha çox ruhani və qaranlıq bir müşahidədir. Beləliklə, "qəbireşən" qəbirin qaranlığına, ölümün sirrinə şahid olan, onu gözləri ilə görən deyil, əslində onun atmosferini, ağır əhval-ruhiyyəsini, gizli qorxularını duyub dərk edən deməkdir.
Bu sözü ədəbi əsərlərdə, xüsusilə də mistik və qorxu janrlarında qaranlıq, dəhşətli və gizli hadisələrin təsvirində istifadə etmək daha uyğundur. Məsələn, qəbiristanlıqdakı qaranlıq və səssizliyi, ya da ölümün yaxınlığını təsvir etmək üçün "qəbireşən" sözündən istifadə etmək obrazlılığı və təsiri daha da artıra bilər. Sadəcə "baxan" və "görən" sözləri bu mənzərəni bu qədər dəqiq və təsirli şəkildə ifadə edə bilməz.
Qısacası, "qəbireşən" sözü "bax goreşən" tərifini əhatə etsə də, daha dərin və çoxşaxəli bir məna daşıyır. Onun əsl mahiyyəti, qaranlıq, ölüm, gizli və qorxulu olanı görməkdən və hiss etməkdən daha çoxdur. Bu söz, qəbirin və ölümün psixoloji təsirini, yaratdığı atmosferi əks etdirən daha mürəkkəb və təsirli bir ifadədir.