Qəba (ər. قبة) sözü Azərbaycan dilində əsasən uzun və geniş, adətən din xadimlərinin geydiyi xüsusi bir paltar növünü ifadə edir. Keçmişdə, xüsusilə də mollalar tərəfindən geyilən qəba, cübbə və ya don kimi başqa geyim adları ilə də sinonim olaraq işlənmişdir. "Əba-qəba" ifadəsi də bu mənada tez-tez rast gəlinir, iki sözün birlikdə istifadəsi geyimin uzunluğunu və genişliyini vurğulayır.
Qəbanın materialı və bəzəkləri dövrə və geyən şəxsin sosial statusuna görə dəyişirdi. Ənənəvi olaraq, yüksək keyfiyyətli parça və zərif naxışlarla bəzədilmiş qəbalar varlı və nüfuzlu şəxslərə məxsus olurdu. Daha sadə materiallardan hazırlanmış qəbalar isə adi insanlar tərəfindən geyilirdi. Qəbanın rəngi də müxtəlif ola bilirdi, lakin tünd və sakit rənglər daha çox üstünlük təşkil edirdi.
Qəba sadəcə bir geyim parçası deyil, həm də sosial status və dini mənsubiyyətin göstəricisi idi. Mollaların qəba geyməsi onların dini rütbəsini və ictimai mövqeyini vurğulayırdı. Bu geyim, eyni zamanda, bir sıra mərasimlər və dini ayinlərdə istifadə olunurdu. Beləliklə, qəba yalnız bir geyim parçası olaraq deyil, həm də Azərbaycan mədəniyyətinin və tarixinin ayrılmaz bir hissəsi kimi də qiymətləndirilməlidir.
Müasir dövrdə qəba daha az istifadə olunsa da, tarixi və mədəni əhəmiyyəti hələ də qalmaqdadır. Bu geyim, keçmişin zənginliyini və Azərbaycan xalqının mədəni irsinin müxtəlifliyini əks etdirən qiymətli bir mədəni miras elementidir.