Qeyri-ədəbilik, ədəbsizlik, qabalıq və vulqarlıq kimi halları əhatə edən geniş bir anlayışdır. Sadəcə sözün kobudluğunu deyil, həm də ifadə tərzinin, mövzunun və ümumi kontekstin ədəb normalarına uyğun olmamasını əks etdirir. Bu, müəyyən bir mədəniyyətin və ya cəmiyyətin qəbul etdiyi norma və dəyərlərə zidd olan hərəkət və ya ifadələri özündə birləşdirir.
Qeyri-ədəbiliyin təzahür formaları çox müxtəlifdir. Sözlərin kobudluğu, təhqir, təhqiramiz ifadələr, cinsi istinadlar, aşırı şiddət təsvirləri, ictimai normalara zidd hərəkətlərə çağırışlar, fəlakət və faciələrlə bağlı ləyaqətsiz şərh və zarafatlar, millətlərarası, dini və ya siyasi qruplar arasında nifrət toxumu səpən ifadələr qeyri-ədəbiliyin tərkib hissələri ola bilər. Bunların hamısı konkret mədəniyyətin və cəmiyyətin qəbul etdiyi etik standartlarından kənarda qalır.
Qeyri-ədəbiliyin səviyyəsi kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər. Məsələn, yaxın dostlar arasında istifadə edilən bir ifadə, rəsmi bir mühitdə qeyri-ədəbi hesab oluna bilər. Bundan əlavə, tarix boyu və müxtəlif mədəniyyətlərdə qeyri-ədəbiliyin standartları da dəyişə bilər. Bu gün qəbuledilməz hesab edilən bir ifadə, keçmişdə adi və ya hətta qəbul olunmuş ola bilər.
Qeyri-ədəbiliyin qiymətləndirilməsi subyektiv ola bilər və fərdi baxış bucaqlarından asılıdır. Ancaq ümumi olaraq, qeyri-ədəbilik hörmətsizliyi, nifrəti, ayrı-seçkiliyi və ya başqalarına zərər verə biləcək hərəkətləri təşviq etdiyi üçün mənfi hadisə sayılır. Buna görə də, ədəbi və hörmətli ünsiyyət hər zaman üstünlük təşkil edir.
Sözün qeyri-ədəbiliyinin qiymətləndirilməsi zamanı onun kontekstinə, istifadə edilən dillə bağlı normalara, dinləyicilərin tərkibinə və məqsədə uyğunluğuna diqqət yetirilməlidir. Bəzi hallarda, qeyri-ədəbi ifadələr sənət əsərlərində, yumor əsərlərində və ya ictimai müzakirələrdə ifadə azadlığının bir forması kimi istifadə oluna bilər, lakin hər zaman məsuliyyətli və etik şəkildə edilməlidir.